మంచుకురిసే వేళలలో మలయమారుతం
నా కనులకు "అరుణ" ఉదయం
నా జీవితపు హరివిల్లుకి ప్రేమవర్ణం,
నా పాలిట విలువయిన సువర్ణం
నా మరదలి అందం ..
ఆ అందం పిలిచే "బావ" అనే పదం
"బావ " అంటే "భార్యగా" నన్ను "వరించు "
అని నన్ను పిలుస్తూ
.. నా మరదలు నన్ను కవ్వించు
అత్తమీద భయంతో,నా మీద ప్రేమతో నువ్వు చూసే ఓరచూపులు.
అవి వర్ణించటానికి సరిపోవు ఏ కవి కలంలు..
మరదలిగా నా మదిలో మాటువేసిన ఓ ముద్దామందారమా
పత్నిగా ఎప్పుడు నా పోదరిల్లలోకి నీ పాదంపెడతావు ఓ పరువమా.!!
నువ్వు నా ప్రక్కనే ఉంటె అది వసంతం
నువ్వు లేని నాడు నాకు మిగిలేది నీ ఆలోచనల ఏకాంతం ..
నా మదిలో ప్రేమరాగాలను విన్పించిన వీణ ,
బొమ్మరిల్లు "హాసిని" పాత్రకి ప్రేరణ నువ్వేనా??
అమాయకత్వానికి ఆడపడుచు నువ్వేనా ?
మంచితనంకి మూలం నువ్వేనా ??
అనిపించకుండా ఉండదు నిన్ను చూస్తే ఎవేరికి అయినా..
నాకు నీ మీద ఉన్న ప్రేమను ...
నువ్వులేకపోతే లేని నా ప్రాణమును ..
ఈ జన్మదినమున . నా కానుక
దానితో పాటు నేను రాసిన ఈ చిన్నతవిక..


0 comments:
Post a Comment